ستون نگاه

من در همسایگی تان هستم ....

soton-negah — Tue, 12 Feb 2008 22:31:09 GMT

من در همسایگی تان هستم ....

من تنهای تنهام در این دنیای پر از ادمهای رنگارنگ تنهای تنهام

کسی صدای مرا می شنود؟ کسی مرا می بیند ؟

من از زندگی کردن سیاهی ترین بخشش نصیبم شده چرا ؟ نمی دانم ...

ایا باید دستهای خسته و بی جانم را به طرف ادمهای خیالی ذهنم بکشم تا سیر شوم،

تا زنده بمانم، تا نفس بکشم .....

دیگر توان فریاد و التماس کردن به دستهای بی مهر را ندارم

دیگر توان راه رفتن ندارم تا برای دویدن ، پاهای بی کفشم را بر رو آسفالت بکشم و

بگریزم از درد بی درمانی خودم ...

من در همسایگی تان هستم باور کنیداگر نگاهتان را عمیق تر و دستهایتان را باز تر کنید......

آدمهای یخ زده.....

soton-negah — Thu, 23 Aug 2007 10:14:20 GMT

آدمهای یخ زده .....
آفتاب و روشنی و گرما و محبت و آوارگی؟؟؟؟؟

آفتاب و سایه و لطافت و آوارگی؟؟؟؟

آفتاب و عشق و پیوند و مهربا نی و آوارگی ؟؟؟؟

آفتاب و ماه و مهتاب و بارون و آوارگی ؟؟؟؟

آفتاب و گل رز و شکوفه و آوارگی ؟؟؟؟

شاید......

شاید اینبار آفتاب سرد شده باشد و ما آدمها ، یخ زده و بی هیچ عکس العملی نظاره گر تاریکی .....

شاید....

شاید اینبار ماه در آسمان پر ستاره محو شده و ما آدمها ، یخ زده و بی هیچ عکس العملی نظاره گر بی مهری ......

شاید ...

شاید اینبار خورشید و ماه برای رسیدن به تمام آن اهداف شوم مجبور به یکی شدن باشند و ما آدمها ، یخ زده و بی هیچ عکس العملی نظاره گر یکی شدن آن دو ....

آوارگی آفتاب و غم - نفرین- فریاد - جیغ با قاف و اشک بدون آه ؟؟؟؟

نمی توان باور کرد روزی شاهد آوارگی آفتاب بود و ما آدمها ، یخ زده نظاره گر به کوچ علی چپ زدن خودمان!!!!!

و چه تنها.....

soton-negah — Thu, 14 Jun 2007 19:00:20 GMT

"مانده تا برف زمین آب شود .

مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر......"

- سهراب -

اینبار ماه در آسمان پر از غبار است و من در کنار پنجره ای

دیگر به نظاره اش نشسته ام .

اینبار در سفیدی میله های پنجره اتاقم مانده ام .

اینبار مجبورم حتی سکوت اختیار کنم و فریادم در پس صدایم جا بماند.

اینبار دیگر شبها را تا سحر بیدار نخواهم ماند زیرا تاریکی هوا دیگر از آن من

نیست.

اینبار سقف اتاقم بالاتر از حد درخت شیشه شور خانمان نخواهد بود .

اینبار دیگر برایش شعر نخواهم خواند و او نخواهد شنید .

اینبار تو از آن سقف دیگری هستی و من ، وامانده

در پس کوچه های شهرتنهایی ام .

اینبار شهر من و تو برای مردمان خودمان زیباست و شعرهایمان رنگ خدایی

ندارد .

اینبار دیگر در سکوت شب همراه قاصدکها به آسمان هفتم نخواهیم رفت .

فریاد گل رز

soton-negah — Fri, 27 Apr 2007 19:30:20 GMT

صدای گل رز را چه کسی خواهد شنید ؟؟؟؟

او در زیر شلیک بی رحمانه باران پژمرده خواهد شد ......

انتظار....

soton-negah — Wed, 21 Feb 2007 20:16:20 GMT

زبانم بند می آید ، بغض گلویم را می فشارد ، مردمک چشمم از حرکت می

ایستد و تو در کدامین سوی دنیا بسر می بری ؟

دستانم برای رهایی یافتن فریاد می زنند و انگشتانم یقه های نبسته را می

فشارد و تو در کدامین سوی دنیا بسر می بری ؟

دیوارها کوتاهتر می شوند ، میله ها ذوب می شوند اما .....

تو در کدامین سوی دنیا بسر می بری ؟

لب های خشکیده و ترک خورده فریاد زنان تورا می طلبند ، آفتاب صبحگاهی

هنوز هم طلوع می کند و تو در کدامین سوی دنیا بسر میبری؟

تاریکی هوا تاریک است ،شمع ها روشن می شوند

صداها به اوج خود می رسند

ضجه خواهد زد صدای قلب کوچک دخترک ....

وتو.....

درکدامین سوی دنیا بسر می بری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آب - پاکی - صداقت

soton-negah — Sat, 16 Dec 2006 10:38:20 GMT

تا حالا با چوب روی سطح آب خط کشیدید ؟؟؟؟؟

خیلی جالب و دیدنییه

اگه هزاران خط بکشیم روی آب ، اون خم به ابرو نمی یاره ....

اگه هزاران بار به آب لگد بزنیم بازهم خم به ابرو نمی یاره ....

و ...........

انگار نه انگار ............

جنس آب از جنس مهربونیه ، جنس آب از جنس لطافت.

اون مثل خیلی از آدمهای روی کره خاکی با صفاست از خودگذشتگیش

خیلی زیاده .

چند وقت پیش دوستم بهم می گفت آدم ، خوبه مهربون باشه ،

با همه چیز خیلی لطیف برخورد کنه

زلال باشه مثل آب ، صادق باشه مثل آب ...........

قطراتش دیگر شفاف نیست ....

soton-negah — Thu, 02 Nov 2006 12:21:20 GMT

بوی باران به مشامم نمی رسد

باران جور دیگریست ....

سالهاست که جور دیگریست

باز با باران دلها می لرزد ؟

باز با باریدنش بوی خاک احساس می شود؟

باز از باران ، دلها خواهد لرزید؟

باز از رعد ، قلبها تکان خواهد خورد ؟

باز از صدای رعد ، قلبها در آسمان سیر می کند ؟

باز از صدای رعد ، کلمه یا "الله " به گوش می رسد؟

باز از باریدنش حوض حیاط مادر بزرگ پر خواهد شد ؟

نمی دانم........

باران را با بوی خاکش دوست می داشتم

سالهاست بوی باران را احساس نکرده ام ...

سالهاست

سالهاست نم نم باران رنگ مه به خود گرفته

قطراتش دیگر شفاف نیست .............

الهام

از میان دست نوشته های خواهرم ، الهام جون

ممنونم عزیزم

دستی بالاتر.......

soton-negah — Fri, 13 Oct 2006 13:19:20 GMT

مادر آمده بود
نوزادش را در آغوش گرفته بود و آمده بود
با هزاران امید و آرزو ، با هزاران خواهش وتمنا
اوآمد بود با قلبی از عشق و …..
زیر لب چیزی می گفت و دعا می کرد او حاجتش را می خواست
با دستانی لرزان پای کودکش را می بندد با پارچه ای سبز رنگ .
او نگران است ، اشک در چشمانش حلقه می زند ، بغض امانش را می گیرد و ناله سر می دهد
انگشتانش را به ضریح حلقه می کند ، او هنوز امیدوار است ، امیدوار……
نوزاد بی خیال از دنیای اطرافش در آغوش مادرش آرمیده …
این بار نیز می بینم دستانی بالاتر از دستان مهربان مادر را …..

پسر به عشق رسیده بود یا نابودی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

soton-negah — Sun, 03 Sep 2006 12:32:20 GMT

- باور کن خونوادم قبول نمی کنن ، گفتن اگه به اصرارم ادامه بدم کامپیوتر

رو ، اینترنت رو ازم می گیرن ، امیر خواهش می کنم این بازی رو تموم کن .

پسر هرروز سیستم را روشن می کرد و منتظر آمدن دختر می ماند برای او

بودن در نت دیگر معنای سرگرمی را از دست داده بود . دیگر بقیه ادلیست

هایش برای او مهم نبودند او فقط آیدی او را می دید ، او فقط به فکر رسیدن

به دختر بود . دیگر مطمئن شده بود که عاشق شده .

چندین بار این علاقه را به دختر گفته بود دختر نیز تمایل نشان می داد اما

دختر چاره ای نداشت نمی توانست بر خلاف میل خانواده رفتار کند .

پسر افسرده شده بود گاهی دختر او را بخاطر روحیه اش سرزنش می کرد و

سعی می کرد با حرفهای جدید مسیرذهنی اش را تغییر دهد .

اما فایده ای نداشت گوش پسر به این حرفها بدهکار نبود پسر آرامشش را از

دست داده بود .

آخرین بار دختر به او پی ام می دهد و می گوید : امیر جون این کاررا رو تموم

کن اصلا به نظر من مهم نیست همین که با هم دوست باشیم کافیه ، امیر

جون از اول هم لازم نبود این قدربه هم نزدیک شیم نمی دونم شاید مقصر

من بودم ......

اینک پس از چند هفته همه چیز برای نشان دادن حقایق آماده بود ، پسر

همه چیز را مهیا کرده بود تا به دخترثابت کند بدون او نمی تواند زندگی کند .

با هر زحمتی بود وبکمی را تهیه کرد و دختر را نیز مطلع ساخت .

او وبکم را روشن می کند ،همان لحظه به دختر پی ام می دهد :

عزیزم ببین این کاملا یه صحنه واقعی یه ، این گل سرخ تقدیم تو.

خواهش می کنم قبول کن .

وسپس جلو دیدگان دختر و چند نفر از دوستانش که ازعشق پسر خبر

داشتند تیغ را با رگ دستش آشنا می کند .

پس از دقایقی دست پسر بی حرکت می ماند و دختر فقط با چشمان گرد

شده به مانیتور چشم دوخته بود ......

جریان این داستان رو یکی از دوستای خوبم برام گفت و من تنها کاری که

کردم این بود که اون رو در قالب واژگان به تحریر در آوردم .

من تنها جمله ای که می تونم در مورد این داستان بگم اینه :

واینک دستان بی جان پسرچه سودی برای بودنش دارد؟؟؟؟؟؟؟؟؟

این تقدیر است ....

soton-negah — Wed, 09 Aug 2006 22:44:20 GMT

باور.......
شاید باور کردنی نباشید
اما
این تقدیر است کاری نمی توان کرد ....

نشستن د ر نم نم باران
گذشتن از جوی آب
شاید باور کردنی نباشد
اما
این تقدیر است
کاری نمی توان کرد

نگاههای در هم تلاقی شده
احساس های پوچ و تهی از گذشتن
نگاههای سراسیمه آشفتگی و دلسپردگی
شاید باور کردنی نباشد
اما
این تقدیر است
کاری نمی توان کرد

چشم های خالی از احساس
دستان خالی از رسیدن
و قدم های خالی از برخاستن
شاید باور کردنی نباشد
اما
این تقدیر است
کاری نمی توان کرد

بودن من در اینجا
از دست دادن فرصتی ناب
و
عجله ای برا ی یافتن

شاید باور کردنی نباشد
اما
کاری نمی توان کرد
این تقدیر است .......