|
ستون نگاه
|
||
|
مهتاب ، تابنده نگر، بر لرزش برگ ، اندیشه من در جاده عشق |
من تنهای تنهام در این دنیای پر از ادمهای رنگارنگ تنهای تنهام
کسی صدای مرا می شنود؟ کسی مرا می بیند ؟
من از زندگی کردن سیاهی ترین بخشش نصیبم شده چرا ؟ نمی دانم ...
ایا باید دستهای خسته و بی جانم را به طرف ادمهای خیالی ذهنم بکشم تا سیر شوم،
تا زنده بمانم، تا نفس بکشم .....
دیگر توان فریاد و التماس کردن به دستهای بی مهر را ندارم
دیگر توان راه رفتن ندارم تا برای دویدن ، پاهای بی کفشم را بر رو آسفالت بکشم و
بگریزم از درد بی درمانی خودم ...
من در همسایگی تان هستم باور کنیداگر نگاهتان را عمیق تر و دستهایتان را باز تر کنید......
|+|
نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 1:31 توسط مهتاب تابنده
|
درباره وبلاگ
ودست عاشق در دست ترد ثانیه ها ست .
و او و ثانیه ها می روند آن طرف روز .
و او و ثانیه ها روی نور می خوابند .
واو و ثانیه ها بهترین کتاب جهان را
به آب می بخشند.
((سلام به دوستای گلم و ممنون از اینکه به وبلاگم سر زدین
یه خواهش از شما دوستان دارم لطفاهر گونه برداشت ازاین نوشته ها با کسب اجازه از خودم باشه چون همه این مطالب دست نوشته های خودم هست ...
با تشکر مهتاب B.B.F.N ))
منوی اصلی
نوشته های پیشین
پیوندها
|